Op de dag die als een ‘onvergetelijke’ Koninginnedag de boeken in zal gaan waren wij van het BHRacing team bezig om de eerste Endurance race van seizoen 2009 te rijden. Nog onbewust van het verschrikkelijke drama in Apeldoorn reden wij onze allereerste racerondjes op het ons bekende circuit van Zolder bij onze zuiderburen.
De voorbereidingen voor mij waren goed. De motor was in topconditie en ikzelf stond er conditioneel ook beter voor dan in de winter. De twee trainingsdagen op het circuit van Zandvoort voorafgaand aan de race waren helaas niet helemaal vlekkeloos verlopen… Op de eerste dag waren enkele regendruppels het er niet mee eens dat ik rechtop de hugenholzbocht uitkwam. Voor mijzelf gelukkig geen probleem maar voor de ZX6R helaas wel. Het schuivertje resulteerde in enkele noodzakelijke transplantaties die pas in de avond voltooid waren. Op de tweede dag kon er gelukkig weer gewoon gereden worden en na een aantal leuke sessies had ik besloten om voortijdig richting Zolder te gaan. Een korte tussenstop bij Hyperpro was nog mogelijk om mijn achterschokbreker opnieuw te laten instellen. De voorvork was tenslotte ook erg goed onder handen genomen!
Tijdens de trainingsronden van de Endurance op het gezellige circuit van Zolder ging alles voor mij goed. Roland kon zijn tempo ook goed vinden met zijn Suzuki. Helaas had Brian nog wat problemen met zijn Honda maar ondanks dat stonden we op een 36e plaats algemeen na de training. Na de winterslaap was dit niet heel verkeerd.
Tijdens de pauze werd er nog een leuke groepsfoto gemaakt van alle deelnemende coureurs. Je ziet dus dat het een groot startveld is!
De start ging goed en Brian ging voor de afgesproken stinttijd van 45 minuten. Na 24 minuten moest hij helaas de pits in wegens een overlopend koelwaterreservoir. Gelukkig stond ik dankzij de goede aanwijzingen van Vivian al klaar en kon meteen het stokje overnemen (de transponder…) De volledige stinttijd van 40 minuten was geen probleem voor mij. Conditioneel zat het dus wel goed! Mijn rondetijden waren constant, ze moesten nu alleen nog wat sneller worden! Roland nam na 40 minuten het stokje van mij over en ging meteen met de snellere rondetijden stoeien. Dat hij dit na een half uurtje moest opgeven was jammer maar hij liet wel zien waar hij weer toe in staat was! Brian nam het hierna van hem over en ging gelukkig nu ook weer als vanouds.
Mijn tweede stint zou een half uur duren. Ik wilde me nu focussen op hogere bochtensnelheden om op die manier mijn rondetijden wat scherper te zetten. Harder en later remmen en mijn schakelpunten wat verleggen. Dit viel nog niet mee want ik was nog niet volledig gewend aan het omgekeerd schakelen (wat ik afgelopen winter veranderd heb) en zat dus nog regelmatig flink in de versnellingsbak te ‘roeren’ terwijl ik uit alle macht vaart moest minderen voor de chicanes. Ik haalde in ieder geval wel alle bochten en ook de rondetijden waar ik vorig seizoen was gebleven.
Brian was degene die ons naar een 12e plek zou rijden op de finishlijn maar door een losgetrilde dop in de uitlaat moest hij eerder de pits in komen. Dat was voor Roland en mij een grote verrassing en na een haastig ‘iene miene mutte’ sprong Roland op zijn Suzuki om nog even zijn snelste rondetijd neer te zetten! De 12e plek was hierdoor ook veilig gesteld.
Voor ons was deze race een leuke seizoensopener met mooi weer en een gezellige sfeer in het team. Dat belooft wat voor de rest van het seizoen!
De volgende Endurancerace is helemaal in Magny Cours, daar waar ook de Formule 1 rijdt dus dat belooft wat. Brian heeft hier al wat trainingsrondjes gereden dus hij mag onze coach zijn.
