Joris
Op woensdag 7 juni toog het hele circus naar de Omloop van Terlaemen, beter bekend als het Circuit van Zolder. Wegens gebrek aan circuits in de nabije omgeving is dit mijn thuiscircuit. Vanwege andere verplichtingen kon ik pas op woensdagochtend naar Zolder rijden. Geen nood, Archie van Creij had de avond ervoor al voor me ingeschreven. Zo hoefde ik niet al te vroeg op het circuit te zijn. Om 6.45 uur zat ik in de auto en rond 8.15 kwam ik aan op het circuit. Allereerst een plekje in de buurt van Racing Team Veghel gezocht en daarna de motor van de aanhanger gehaald. Vanwege de absolute motorstilte tot 9 uur moesten we de motor naar de technische keuring duwen: daar zijn die dingen toch helemaal niet voor gemaakt.
De omloop van Terlaemen
De motorstilte komt voort uit de zeer strenge geluidseisen die aan het Circuit van Zolder opgelegd zijn. Daarom zijn er in de voorbereiding op deze race een paar kleine modificaties uitgevoerd om te voorkomen dat de geluidslimiet werd overschreden. Zo is het kapje over het voortandwiel teruggezet en is de originele uitlaatdemper meegenomen. Mocht de Laser Hotcam met dB-killer te veel geluid produceren dan kon de originele demper teruggezet worden.
Vrije training
Het was alweer 2 jaar geleden dat ik hier gereden had, toen nog met de Ducati 748. Maar de terugkeer werd even uitgesteld vanwege een oliespoor op het rechte stuk. Zowat het hele S1 startveld hielp mee om het grit, om die olie te absorberen, in te wrijven. Na een kleine 20 minuten vertraging, konden we dan eindelijk de baan op. Door dit spoor moesten we de rest van de dag de eerste bocht krapper aansnijden.
De eerste vrije training werd gebruikt om weer aan de baan te wennen. Ook is de baan over de winter op diverse punten aangepast. Meest in het oog springend zijn de gewijzigde chicane voor de Sacrementsheuvel en de nieuwe asfaltlaag. Dit asfalt, in combinatie met de opvolgende snelle rechterbochten in het eerste deel van de baan, zorgt er wel voor dat de achterband het zeer zwaar krijgt. Reden genoeg om niet al te hard te pushen in dat eerste deel. Na lekker gereden te hebben ben ik ongeveer 5 minuten voor het einde van de training de pits ingegaan. De eerste training werd afgesloten met een 10e trainingstijd van 33 deelnemers in de S1 klasse: 1.56.260. De snelsten reden op dat moment al rondjes in de 1.51.
Kwalificatie
Ik verliet als laatste de pits. De eerste twee ronden heb ik rustig de tijd genomen om m’n banden op temperatuur te krijgen en een gat te creeëren. Daarna kon ik aanzetten om een snelle tijd op de klokken te zetten. Het begon steeds beter te lopen, ik kon hoge bochtensnelheden aanhouden in het eerste deel van de baan en ook aanremmen en insturen voor de chicanes ging goed. Ook het uitacceleren uit de bochten ging super, de motor was goed gegeared en ik kon vroeg op het gas. In de 6de en laatste ronde klokte ik een 1.52.642. Veel sneller dan ik zelf verwacht had. De tijd was goed voor een 8ste startplek: mijn beste trainingsresultaat op een droge baan! De poletijd was een 1.49.757.
Chicane – © www.motorfoto.nl
Race 1
Voor de start werden een aantal mensen van de S2 naar de S1 teruggezet. Daardoor kwam ik op een 9de startpositie terecht. Dit was geheel links op de 3de startrij. Mijn start was super, ik zat vrijwel meteen naast de tweede startrij. Helaas was de vreugde van korte duur: in de eerste bocht kwam ik ik veel te ver aan de binnenkant te zitten. Hierdoor zat er niets anders op dan hard door te remmen en met heel weinig snelheid die bocht in te sturen. Dit kostte me veel plaatsen. In de daarop volgende bochten naar rechts lukte het om 3 á 4 mensen buitenom in te halen. Na de eerste ronde kwam ik rond de 16de plek door en ondertussen kwam ik lekker in m’n ritme. Voor de chicane kon ik 2 mensen uitremmen en ook voor de Bolderbergbocht (beter bekend als Ziekenhuisbocht) won ik een plaatsje. Bij het opkomen van het rechte stuk vond ik de aansluiting bij Dirk Evers. Een aantal ronden ging het zeer gelijk op, maar ik merkte dat ik met name in het eerste deel van het circuit sneller was dan Dirk. Sterrenwacht en Bianchi stuurde ik harder in. In de 6e ronde gingen we naast elkaar het rechte stuk richting de Chicane op. Omdat we langs elkaar zaten besloot ik het gas er bij de geluidsmeetpaal er vol op te houden (bij twee motoren binnen een seconde kan de paal geen meting verrichten). Dit gaf me net het voordeel wat ik nodig had. Bij het aanremmen voor de chicane was ik er dan ook definitief voorbij. Helaas werd meteeen de rode vlag gezwaaid, vanwege een crash in de Ziekenhuisbocht. De vorige doorkomst telde nu. De inhaalactie op Dirk was dus voor niks geweest en ik eindigde de race op een 13de plek. Hier had zeker meer in gezeten, want ik was goed op dreef. Als we de volledige 8 ronden hadden kunnen rijden had een top 10 klassering er zeker in gezeten.
Zoals Onno Cram ook al zei, viel het niet mee om door te rijden naar de pits toen we Archie op de grond zagen liggen. Je instinct zegt dat je moet helpen, maar als racer weet je dat daar andere mensen voor zijn bij het circuit. Bij de verpleegkundigen was hij in goede handen en in het ziekenhuis werd geconstateerd dat hij slechts een zwaar gekneusde pols en heup heeft opgelopen. Beterschap jongen en sterkte met het opknappen van je motor.
Race 2
Weer stond ik volledig links op de startopstelling, maar dan een rij verder naar achteren. Gezien de ervaring bij de start van de eerste race zat er niks anders op dan meer naar rechts voor de 1ste bocht uit te komen. Ik kwam zeker niet slecht van m’n plek en de eerste bocht ging iets beter. Na de eerste ronde lag ik opnieuw rond de 16de plek. Op zich ging het niet verkeerd, het rijden ging lekker en ik kon lekker mee met een groepje. Onderweg werd er af en toe van positie gewisseld. Maar door een slide bij het uitkomen van de Ziekenhuisbocht werd het vertrouwen in de achterband niet beter. En door problemen met mijn concentratie kwam ook Peter Merkelbach voorbij. Toch lukte het toch nog om in zijn kielzog een tijd van 1.53.576 neer te zetten. Ondanks het feit dat we beiden de Chicane te ver langs de binnenkant reden en daardoor het kuiltje bij de kerbstones meepakten. Daardoor maakte ik een behoorlijke zwieper. In de laatste ronde voelde ik de hete adem van Erik vd Heijden in mijn nek. Als ik gewoon mijn ding had blijven doen had ik hem gemakkelijk voor kunnen blijven, maar in de laatste chicane maakt ik een domme remfout. Ik ging te hard de chicane in en had alle asfalt nodig om op de baan te blijven. Jammergenoeg kon Erik toen binnendoor komen en finishte ik op een 17de plek. Volgende keer het koppie erbij houden en het gaat een stuk beter.
Over het beton in de Villeneuve Chicane – © www.motorfoto.nl
Race 3
Race 3 was de dagafsluiter: een finale race over 6 ronden. De achterband was ondertussen behoorlijk getekend aan de rechter zijde. Ik ben nog wel van start gegaan, maar dan met het idee om de boel heel te houden en lekker wat rondjes te rijden. Ik kwam te rijden in een groepje met Rob Mulder, Jochem Havermans en Ronald Baar. Het leek erop dat er bij iedereen het beste er wel van af was. In de 5de ronde zag ik iets blauws achter me. Onno Cram had achteraan moeten starten omdat hij in race 2 een zwarte vlag had gekregen vanwege teveel geluid. Natuurlijk kon ik het niet laten gebeuren dat Onno me nog voorbij kwam, ik heb me dus nog even extra breed gemaakt en dit had het gewenste effect. Onno kwam als 22ste over de finish en ik als 21ste. Snelste ronde in deze race was een 1.56.350, marginaal langzamer dan in de eerste vrije training.
Prijsuitreiking
De prijsuitreiking werd opnieuw verzorgd door Huub Vermeulen. Dit keer wist hij haarfijn uit te leggen wat het verschil is tussen auto- en motorcoureurs. Ook beschreef Huub waaraan je een snelle coureur kunt herkennen. Meestal zijn het de mensen waarvan je dat het minst verwacht. Huub het wordt toch tijd dat je een DVD met je one-man-shows gaat uitbrengen! Alleen dit is al de moeite waard om de prijsuitreiking af te wachten.
Dit keer werden er geen ijskrabbers, maar mooie borden uitgedeeld voor de eerste 6 plaatsen. Ook werd nog gemeld dat in het vervolg de eerste 6 van de klasse de volgende race automatisch een klasse hoger worden ingedeeld. Een goede zaak.
De volgende race is een bijzondere: de Endurance op maandag 3 juli op het Circuit van Zandvoort. Dit is een 4-uurs race. De bedoeling is om met een aantal coureurs Racing For Brabant te vormen. Momenteel zoeken we (Paul de Beer en ikzelf) nog 2 snelle Brabanders om ons team te completeren.
