Op de dag die als een ‘onvergetelijke’ Koninginnedag de boeken in zal gaan waren wij van het BHRacing team bezig om de eerste Endurance race van seizoen 2009 te rijden. Nog onbewust van het verschrikkelijke drama in Apeldoorn reden wij onze allereerste racerondjes op het ons bekende circuit van Zolder bij onze zuiderburen.

De voorbereidingen voor mij waren goed. De motor was in topconditie en ikzelf stond er conditioneel ook beter voor dan in de winter. De twee trainingsdagen op het circuit van Zandvoort voorafgaand aan de race waren helaas niet helemaal vlekkeloos verlopen… Op de eerste dag waren enkele regendruppels het er niet mee eens dat ik rechtop de hugenholzbocht uitkwam. Voor mijzelf gelukkig geen probleem maar voor de ZX6R helaas wel. Het schuivertje resulteerde in enkele noodzakelijke transplantaties die pas in de avond voltooid waren. Op de tweede dag kon er gelukkig weer gewoon gereden worden en na een aantal leuke sessies had ik besloten om voortijdig richting Zolder te gaan. Een korte tussenstop bij Hyperpro was nog mogelijk om mijn achterschokbreker opnieuw te laten instellen. De voorvork was tenslotte ook erg goed onder handen genomen!

Tijdens de trainingsronden van de Endurance op het gezellige circuit van Zolder ging alles voor mij goed. Roland kon zijn tempo ook goed vinden met zijn Suzuki. Helaas had Brian nog wat problemen met zijn Honda maar ondanks dat stonden we op een 36e plaats algemeen na de training. Na de winterslaap was dit niet heel verkeerd.

Tijdens de pauze werd er nog een leuke groepsfoto gemaakt van alle deelnemende coureurs. Je ziet dus dat het een groot startveld is!

De start ging goed en Brian ging voor de afgesproken stinttijd van 45 minuten. Na 24 minuten moest hij helaas de pits in wegens een overlopend koelwaterreservoir. Gelukkig stond ik dankzij de goede aanwijzingen van Vivian al klaar en kon meteen het stokje overnemen  (de transponder…) De volledige stinttijd van 40 minuten was geen probleem voor mij. Conditioneel zat het dus wel goed! Mijn rondetijden waren constant, ze moesten nu alleen nog wat sneller worden! Roland nam na 40 minuten het stokje van mij over en ging meteen met de snellere rondetijden stoeien. Dat hij dit na een half uurtje moest opgeven was jammer maar hij liet wel zien waar hij weer toe in staat was! Brian nam het hierna van hem over en ging gelukkig nu ook weer als vanouds.

Mijn tweede stint zou een half uur duren. Ik wilde me nu focussen op hogere bochtensnelheden om op die manier mijn rondetijden wat scherper te zetten. Harder en later remmen en mijn schakelpunten wat verleggen. Dit viel nog niet mee want ik was nog niet volledig gewend aan het omgekeerd schakelen (wat ik afgelopen winter veranderd heb) en zat dus nog regelmatig flink in de versnellingsbak te ‘roeren’ terwijl ik uit alle macht vaart moest minderen voor de chicanes. Ik haalde in ieder geval wel alle bochten en ook de rondetijden waar ik vorig seizoen was gebleven.

Brian was degene die ons naar een 12e plek zou rijden op de finishlijn maar door een losgetrilde dop in de uitlaat moest hij eerder de pits in komen. Dat was voor Roland en mij een grote verrassing en na een haastig ‘iene miene mutte’ sprong Roland op zijn Suzuki om nog even zijn snelste rondetijd neer te zetten! De 12e plek was hierdoor ook veilig gesteld.

Voor ons was deze race een leuke seizoensopener met mooi weer en een gezellige sfeer in het team. Dat belooft wat voor de rest van het seizoen!

De volgende Endurancerace is helemaal in Magny Cours, daar waar ook de Formule 1 rijdt dus dat belooft wat. Brian heeft hier al wat trainingsrondjes gereden dus hij mag onze coach zijn.

Het onderstaande verslag is overgenomen van www.bhracing.nl,
de website van Brian Heybroek.

De mooie foto’s zijn gemaakt door www.circuitfotografie.nl

Een goede afsluiter?

Het was alweer zover… De laatste race van 2008, en ook gelijk de laatste dag dat ik dit jaar op het circuit te vinden zou zijn…
Roland kon er deze laatste race helaas niet bij zijn. Zijn plaats moest daarom opgevuld worden. Na wat rondbellen en mailen bleek Wilco hier wel zin in te hebben. Wilco ken ik al jaren van de ZAC, dus dat ging gewoon lekker gezellig worden!

Iedereen was de avond vooraf al aanwezig. Na het inrichten van de pitbox hebben we de èRéén van Wilco voorzien van gele nummervlakken en ons startnummer (#4). Bij Paul hebben we de remmen nog voorzien van nieuwe vloeistof en hebben we het schakelmechanisme van zijn Kawasaki ZX6R nog aangepast zodat hij omgekeerd kon schakelen. Zelf moest ik de wielen van de èRèR nog wisselen. Daar zaten nog steeds m’n regenwielen in, en aangezien het de volgende dag mooi weer zou worden moesten die vervangen worden door de wielen met slicks!

Vrije training (09:00 – 10:00)

Omdat Wilco sinds augustus niet meer had gereden, en ook al een tijd geen race meer had gereden is hij als eerste gaan rijden deze ochtend. Na een rustig begin kwam het tempo er al aardig in. Daarna is Paul de baan op gegaan maar bleek toch nog problemen te hebben met remmen. Toen Wilco de baan weer opging hebben Paul en ik nogmaals de remmen bekeken, ontlucht en opnieuw gemonteerd. De rem bleef echter sponzig en kwam niet goed op druk.

Kwalificatie training (10:00 – 11:55)

Inmiddels was het voor mij ook wel eens tijd om de baan op te gaan. Zoals altijd moest ik weer wennen aan Zolder. Ik weet niet wat het is, maar het is in het begin mijn baantje echt niet. De motor voelde heel onstabiel aan, de voorkant leek heel slap en ik had er gewoon geen goed gevoel bij. In deze eerste sessie kwam ik dan ook niet verder dan een 1:54.4. Wilco kwam iets verder en zette een 1:53.95 neer. Paul wilde het toch nog een keer proberen met de huidige staat van de remmen, zette een nog iets lagere tijd neer van 1:53.84. Omdat er nog wat tijd over was ben ik ook nog even de baan op gegaan. Om wat rust in de instabiele voorkant te krijgen had ik de stuurdemper wat clicks zwaarder gezet in de hoop dat het wat beter zou gaan (Al was het maar voor het gevoel). Dit heeft toch wel iets geholpen, en kon op deze manier toch nog een 1:49.24 neerzetten, wat ons slechts een 54ste startplaats algemeen opleverde van de 59 ingeschreven teams… Mathieu (Circuitfotografie.nl) was ondertussen ook gearriveerd, en zou deze dag eens komen kijken hoe het er tijdens de Club MET endurances aan toe ging. Natuurlijk ging hij van onder andere ons team ook mooie foto’s maken!

500km van Zolder (13:00 – 16:45)

Paul had nog steeds problemen met de remmen. Na een grondige inspectie bleek dat één van de schijven gebogen was, van het hart van de schijf naar buiten. Dit was waarschijnlijk de oorzaak van het sponzige gevoel. Helaas was er geen mogelijkheid een andere schijf te monteren, wat zou betekenen dat Paul deze race niet mee zou kunnen rijden. Omdat ik dat toch wel heel sneu zou vinden had ik aangeboden dat hij op mijn motor zou gaan rijden. In eerste instantie wilde Paul dat toch liever niet, maar uiteindelijk wilde hij het in ieder geval wel proberen. Wilco zou in ieder geval starten, daarna zou ik het stokje overnemen, en daarna zou ik mijn motor overhandigen aan Paul. Zo is het ook gegaan.

Wilco & Paul in overleg voor de start

Wilco heeft eerst een half uur gereden, waarna ik een half uur de baan op ben gegaan. Na een uur lagen we op een 41^ste plaats algemeen en 11^e in onze klasse. Daarna was het de beurt aan Paul. Hij moest een race gaan rijden op een vreemde motor die afgesteld is voor iemand die 15kg zwaarder is en een stuk langer. Daarnaast moest hij ook nog wennen aan omgekeerd schakelen. Na een kleine 25 minuten kwam Paul weer binnen. De brandstof was bijna op… Gelukkig had hij dit bij het passeren van de pitmuur al aangegeven, dus Wilco stond mooi op tijd klaar. Na een snelle wissel was Wilco weer onderweg! Na twee uur waren we jammer genoeg weer wat teruggevallen en lagen we nu op een 48^ste plaats algemeen en 14^e in onze klasse. 33 minuten later stond ik klaar om de 5^e stint te gaan rijden. Dankzij een leuk gevecht met een nieuwe R6 had ik totaal niet door dat ik een vrij constant, en vooral hoog tempo aan kon houden. Deze hele stint heb ik vrijwel alle ronden gereden tussen de 1:49 en de 1:47. Het leuke daarvan is dat ik deze stint dan gelijk een nieuw PR heb neergezet met een officiële 1:47.672. Eigenlijk was ik daar bij binnenkomst nog teleurgesteld over, aangezien mijn laptimer een paar keer tijden in de lage 1:46 liet zien.

<- Transponderwissel Tanken bij Wilco ->

Ook deze keer nam Paul mijn motor weer over, echter hebben we nu nog even snel 3 liter extra brandstof in de tank gegoten, zodat hij nu wat langer door kon rijden. Ook had ik voor mijn stint de tank nu helemaal tot de rand volgedaan. Hierdoor kon Paul nu 5 ronden langer doorrijden, terwijl ik er ook al 1 meer had gereden. Het ging Paul nu ook al een stuk beter af. Hij had zichzelf voorgenomen dat hij nu maar gewoon gas moest geven, en dat werkte. Zijn tijden waren nu vrijwel gelijk aan de tijden die hij met zijn eigen motor reed! Erg netjes als je nog geen 30 rondjes op een motor hebt gereden! We waren nu weer opgeklommen naar een 45^ste plaats algemeen, maar nog steeds 14^e in onze klasse.

Wisselen van rijder

Paul op mijn éRéR

De twee bestuurders van de éRéR

Omdat we deze race de stinttijden wat korter moesten houden kwamen we niet zo mooi uit met het aantal stints. Daardoor moest Wilco nog een derde stint rijden. Dat was eigenlijk wat teveel van het goede. Terwijl Wilco aan het rijden was hoopten Paul, Vivian en ik dat hij het tot het vallen van de vlag vol kon houden, maar helaas zat dat er niet in. Hij had moeite met remmen en vond het niet meer verantwoord om door te gaan. Hij had al twee keer aangegeven dat hij binnen wilde komen, maar jammer genoeg hebben Vivian en ik dat niet gezien vanaf de pitmuur. Hierdoor stond ik niet klaar op het moment dat Wilco de pitstraat binnen kwam rijden.
Na supersnel ingrijpen van Vivian en Paul waren de bandenwarmers in een paar tellen van mijn motor, was ik op de motor gesprongen, trokken zij de bokken onder de motor weg terwijl ik mijn helm en handschoenen aandeed en weg was ik! Door de adrenaline had ik een supersnelle opwarmronde en reed ik de twee laatste ronden van de race nog een 1:49 en een 1:50. Uiteindelijk zijn we als 49^ste team algemeen, en 15^e in onze klasse, over de finish gekomen.

Ondanks het totaal andere verloop dan ik in gedachte had voor de laatste race, heb ik het ontzettend naar m’n zin gehad en vond ik het toch weer een hele spannende race!

Eerste linker (1)

Eerste linker (2)

Hierbij wil ik gelijk iedereen van het BHRacing Team bedanken:
Vivian voor het in bedwang houden van de rijders, het pitbord elke keer weer uithouden en het blauwbekken aan de pitmuur!
Paul, Roland en Wilco voor het meerijden in het team. We hebben het met z’n allen toch leuk gedaan tussen deze snelle concurenten!
Hans, Mathieu en de vader van Paul: Leuk dat jullie zijn komen kijken. Het geeft mij toch altijd wat extra energie!

Zoals gewoonlijk met de Endurance races was ik de avond tevoren op het circuit. Dit keer hadden we de eerste box aan het begin van de pitstraat. Het team bestond dit keer weer uit de vaste rijders nl. Brian, Roland en ikzelf. De avond werd dus weer ouderwets gezellig met natuurlijk de nodige (sterke) raceverhalen.

Ondanks dat de ik afgelopen weken weinig aan mijn conditie had gedaan (eigenlijk helemaal niks dus…) had ik toch goede hoop voor de racedag. De ZX was helemaal in orde, het weer zou ook goed komen dus waarom ikzelf niet? Hoop doet leven toch?

Vrije training en kwalificatie

Na de eerste 2 rondjes was er direct een rode vlag situatie. Na een kwartiertje werden we weer ‘losgelaten’ maar door sommige rijders werd dit iets te letterlijk opgevat zodat er meteen weer een rode vlag gezwaaid werd!
Nadat ik weer in de pitbox was gearriveerd was het de beurt aan Roland om te gaan trainen. Gelukkig kon hij, net als Brian, wat meer ronden rijden en werden er leuke tijden op de kwalificatielijst gezet. Roland reed ons team met een 1.46,3 naar een 9e plek in de 600 klasse!
Hoewel de motor goed voelde kwam ik helaas niet aan mijn snelste tijd en bleef op 1.50,9 steken. Dat moest in de race toch wel beter kunnen.

Race

Roland ging deze race starten en hij kon na 40 minuten racen de 9e startpositie zelfs verbeteren naar een 7e plek. Na hem was het mijn beurt om te gaan rijden en het werd voor mij nog een hele opgave om deze positie vast te houden. We wisten bij voorbaat al dat dit niet zou lukken maar de hoop om dit vast te kunnen houden was er toch wel een beetje.

Ik kon in het begin van mijn stint constante ronden rijden van 1.51 maar helaas niet voor lang. Na een 20 minuten bleek dat mijn uitgebreide conditie- en krachttrainingen van de afgelopen tijd niet het gewenste resultaat hadden gegeven (…) en gaf ik aan onze teammanager Vivian door dat een wissel noodzakelijk was helaas.

Transponderwissel in de pits

Brian reed in de daarop volgende stint wat beter dan ik maar we bleven op een 10e plaats hangen. De hoop was gevestigd op Roland en hij reed een erg goede stint van 44 minuten. Doordat hij iets eerder binnenkwam en ik nog niet klaar stond verspeelden we onnodig tijd. Tijdens de tweede ronde van mijn stint maakte ik bij de Jacky Ickx chicane nog een remfout waardoor een drivethrough door de pitstraat onveremijdelijk was. Hierdoor liep ons team nog meer achterstand op in het startveld en stonden we 14e in het klassement. Brian moest alles geven om nog enkele plaatsen goed te maken. Gelukkig kon hij zijn stint van 48(!) minuten goed uitrijden en zelfs nog enkele plaatsen winnen in het klassement! Blijkt maar weer dat conditie wel degelijk belangrijk is.

Na 4 uur racen zijn we op een teleurstellende 12e plek gefinished. Reden genoeg voor mij om weer wat aan mijn conditie te gaan werken.

We hebben uiteindelijk wel een gezellige en schadevrije dag gehad. Dit is toch iets belangrijker voor de teamleden en daarom kijken we alweer uit naar de laatste endurance op 9 Oktober.

Als ik weersvoorspellingen kon doen dan was deze dag een stukje makkelijker geweest. Daarom keek ik op de dag voor de race op de meteo-website van onze zuiderburen en zag ik louter donkere wolken en regendruppels voor de gehele racedag.
Dit was voor mij aanleiding genoeg om de ZX-6R met gemonteerde regenbanden mee te nemen naar Zolder. Dat scheelde me dan weer de stress van de bandenwissel vlak voordat de eerste training zou beginnen. Het zou tenslotte toch de hele dag regenen…

Omdat ik de vorige GoFast race op een 10e plek in de B-groep was gefinished was ik erop uit om dit te verbeteren. Een goede kwalificatie was daarom belangrijk. Zeker gezien de startprocedure bij deze races waarbij er per rij (van 4 rijders) gestart wordt in plaats van het hele veld tegelijk. Hierdoor is het startveld meteen enorm uitgerekt en is het wat moeilijker om ‘aan te pikken’ bij andere rijders.

Training en kwalificatie

Het begon al meteen goed in de ochtend, bewolkt maar wel droog! Er dreigde wel het een en ander in de lucht maar niet genoeg om op de gemonteerde regenwielen te gaan rijden. Wisselen dus. Leuke is op zo’n moment dat je veel rijders ietwat nerveus naar de lucht ziet kijken of ze nu wel of niet wielen moeten wisselen, een monteur zou dan ideaal zijn maar er zijn er niet veel die een monteur hebben en doen dit gewoon zelf. Dat dit wat extra druk met zich meebrengt spreekt dan voor zich.

Tijdens de vrije training, die nog onderbroken werd door een rode vlag situatie, merkte ik dat de ZX niet helemaal lekker presteerde. Ik had dit al gemerkt tijdens de vorige race maar ging ervan uit dat het ‘verslikken’ bij zo’n 7000 toeren werd veroorzaakt door de regen in die race. Het was nu droog dus na de training werd er driftig gesleuteld om erachter te komen wat het probleem kon zijn. Nadat het brandstofmengsel iets ‘armer’ werd afgesteld leek de motor beter te draaien. De carburateursynchronisatie en het stellen van de kleppen zal op korte termijn gedaan moeten worden maar voor nu leek het probleem verholpen. Dat ik hierdoor de kwalificatie had gemist was niet zo erg, het regende ondertussen en ik had me in de ochtend al voorgenomen om vanwege de extra druk maar 1 bandenwissel uit te voeren. Die strategie verandert natuurlijk als je een monteur erbij hebt… Een 28e startplaats was nog redelijk omdat ik verwacht had dat ik achteraan moest starten na het missen van de kwalificatie.

Sleutelen aan de ZX-6R

Race 1

Tijdens de briefing kregen we te horen dat de startprocedure was aangepast, niet per rij maar het hele veld ineens. Dit betekent dat je met minimaal 40 rijders de eerste bocht induikt. Dit geeft een extra kick in de eerste ronde en bij een goede start kun je meteen wat plaatsen opschuiven. Dat ik die plaatsen niet kon opschuiven zegt dus genoeg over mijn start. Gelukkig kon in de resterende 9 droge ronden redelijk goed meekomen en gelukkig werkte de ZX ook weer wat beter mee. Wel vervelend was een flinke trilling in de voorkant bij het remmen. Het is ook altijd wat met die racers…
Uiteindelijk kwam ik als 12e in het 600 klassement over de eindstreep. Niet het resultaat waarop ik hoopte dus voor de 2e race moest er wat veranderen.

Met 43 ‘piloten’ de eerste bocht induiken

Race 2 

Het was nog steeds droog bij de start van de 2e race. Nu moest ik mijn startkwaliteiten laten zien, voor zover ik die had uiteraard. Tijdens de opwarmronde voelde ik wat regen vallen maar dit was niet genoeg om me in te houden.
Het startlicht ging uit, het gas vol erop en meteen ging ik al de rijder die voor me stond voorbij. In de eerste 3 bochten was het behoorlijk dringen geblazen maar iedereen kon er goed doorkomen. Op zulke momenten heb ik geen flauw idee of ik veel plaatsen goedmaak dus maar zo hard mogelijk verder, wat overigens het leukste is aan racen. De druppels die af en toe op mijn vizier spetterden waren voor mij geen reden om van het gas af te gaan.
Ik reed in een groepje van 5 rijders en kon elke ronde wel iemand achter me laten. Alles voelde goed en ik ging steeds sneller. Bij het ingaan van de laatste ronde zag ik dat er in de Sterrewachtbocht een valpartij was geweest met 2 rijders, weer 2 plaatsen opgeschoven dus. Meteen kreeg ik Dennis van Lankveld met nog iemand in zicht. Ik had voor de start nog zijn nieuwe, nog snellere Honda CBR1000RR staan bewonderen. Dat ik nu, zij het met veel moeite, op hem inliep was dus super en ik kon hem eruit remmen in de voorlaatste bocht. In mijn achterhoofd wist ik dat hij me moeiteloos weer zou terugpakken, hij heeft tenslotte minstens 60pk meer met zijn 1000cc en voordat ik er erg in had vloog hij me al voorbij!
Ik kwam als 8e over de eindstreep, een mooi resultaat waar ik erg tevreden mee was.
Als het trillen van de voorrem er niet was geweest had er misschien nog wel een 7e plek ingezeten. Dit ‘gat’ was maar 6 seconden en mijn snelste rondetijd was nu 1.51,7 terwijl dit ruim 1,5 seconde boven mijn PR is. Een 7e plek is dan meteen het doel voor de volgende race.

Klik op de afbeelding voor een vergroting

De volgende race is pas op 4 September. Dit is een dan weer een 4uurs endurance.
21 Juli rij ik op Zandvoort een circuittraining van Motorsportlifestyle.
Ik houd jullie op de hoogte.

Bekijk hier de foto’s van deze dag

Zoals gebruikelijk was het BHRacing team de avond voor de 4uurs endurance weer aanwezig op ‘de omloop van Terlaemen’. Samen met het team ‘Dikke klappen snel thuis’ werd het een gezellige avond in de pitbox, mede door de crashverhalen van Jan.
De weersverwachting voor de racedag was verre van optimaal, regen voor de hele dag.

Trainingen

Tijdens de trainingen in de ochtend was het inderdaad compleet nat. Geen probleem voor Brian en mij, we hadden tenslotte regenbanden gemonteerd. Roland had geen regenbanden bij zich en hoopte natuurlijk op wat droger weer.
Racen op regenbanden was compleet nieuw voor mij. Nadat ik mijn regenpak tevoorschijn had gehaald kwam Brian binnen met een beschadigde motor. Hij had zich voor de chicane onderuit geremd. Dit was voor mij een waarschuwing om het tempo rustig op te bouwen in de regen.
Het ging lekker, veel afremmen op de motor en rustig op het gas bij het uitkomen van de bochten. Waar ik wel last van had was het water wat in mijn laarzen liep. Ondanks mijn natte voeten had ik stiekum veel lol in het regenrijden. Tijden waren minder belangrijk nu, uiteindelijk hadden we een 44e startplaats in het algemeen klassement.

De ZX6R op regenwielen

Race

Kop of munt zou bepalen wie er mocht starten, Brian was uiteindelijk de gelukkige. Ondertusssen had Roland zijn slicks verwisseld voor ‘gewone’ profielbanden. Als het wat droger zou worden zou hij toch nog enkele sessies kunnen rijden.
De race werd goed opgebouwd, na enkele wissels en wat goede rondetijden van mij en Brian stonden we op een mooie 9e positie in het 600 klassement. Als we dit tempo konden vasthouden zouden we een mooie race krijgen.
Tijdens mijn stint werd het steeds droger op de baan en zocht ik zoveel mogelijk de natte stukken op mijn regenbanden een beetje te sparen. Ik reed steeds sneller om uiteindelijk na 45 minuten een mooie 1.58 op de klokken te zetten. Bij de volgende wissel kon Roland toch de baan op, hij reed mooie tijden maar kwam na 12 ronden naar binnen omdat het begon te regenen. Brian stond klaar om te starten op slicks, eigenlijk de verkeerde banden maar we hoopten op wat droger weer. Verkeerde gok dit keer, het begon nog harder te regenen. Na 3 ronden kwam hij weer binnen en was het dus weer mijn beurt om in de regen te gaan rijden. Door deze ongelukkige wissels waren we 2 plaatsen gezakt in het klassement en het zag er niet naar uit dat we dit konden inlopen.
Ik hield me voor om rustig te rijden, iets wat niet iedereen dacht want elke ronde zag ik wel weer een rijder de baan verlaten via het gras of de grindbak! Uitrijden was voor mij nu belangrijker dan een goede klassering. Brian dacht hier gelukkig hetzelfde over en na de volgende wissel liet hij mij de race finishen. We waren als 35e gefinisht, 11e in het 600 klassement. Toch nog een redelijk resultaat onder deze lastige weersomstandigheden.

We hebben ondanks de regen en enkele verkeerde keuzes volop genoten van deze race. Volgende endurance moeten we zeker een top 10 klassering kunnen halen.
Het rijden in de regen is zeker niet gemakkelijk en voor mij zijn alle rijders helden in de regen! Het was een geslaagde dag mede doordat mijn vader er dit keer bij was.

Pitstop.tv heeft weer een mooi videoverslag gemaakt van deze endurancerace waarin ik ook nog even aan het woord kom na een transponderwissel. De volgende endurance die we rijden is pas weer in September. Maar op 10 Juli rij ik weer een GoFast sprintrace waarbij ik vorige keer in de top 10 ben gefinisht. Hopelijk kunnen we dit resultaat gaan verbeteren.
Ik hou jullie op de hoogte!