Het noodweer in de laatste 20 kilometer had zijn sporen nagelaten. Het was ‘s ochtends nog steeds erg koud, hooguit 10 graden. Zelf waren we ook nog een beetje stram en we hadden de avond van te voren ook nog niet alle spullen voor de etappe klaargelegd. Dat moest dus ook nog even gebeuren. Voor de zekerheid na het ontbijt toch nog snel de remblokjes vervangen, de modder had de dikte van de remvoeringen meer dan gehalveerd. In de afdaling naar de start, konden die nog mooi even ingeremd worden, maar wat was het koud! We zaten te blauwbekken op de fiets. Beneden in het dorp hebben we de fietsen snel in het startvak gezet en zijn we ons gaan warmen. Het zonnetje kwam net boven de bergtoppen uit en we hingen met veel deelnemers tegen een muur om de eerste zonnestralen te absorberen. We leken wel een hele kolonie leguanen.

De eerste 13 km van de etappe gingen bergaf, met een aantal listige stukken en haarspelden. Uli Stanciu, de wedstrijdleider vond het niet verantwoord om het veld zomaar in die afdaling los te laten. Daarom zijn we geneutraliseerd gestart, desondanks werd er in het peleton stevig afgedaald. Na 13 km begonnen we aan de beklimming van de laatste col van deze transalp, de Passo Bregn da l’Ors. “Bregn da l’Ors” is Zuidtirols dialect en betekent: “Bron van de beer.” In dit gebied leven nog een 35-tal bruine beren in het wild. Tijdens de klim en de aanloop daar naartoe kregen we prachtige uitzichten over de rotsmassieven van de Dolomiti di Brenta voorgeschoteld.

De beklimming ging bijna vanaf het begin over schotter. De enigszins chaotische voorbereiding op de etappe brak ons nu op: Erwin had zijn medicijn tegen astma vergeten in te nemen. Dat ging ten koste van het klimtempo. Joris liet Erwin in zijn eigen tempo omhoog rijden en heeft zichzelf nog een beetje getest: “Klimmen ging vandaag heerlijk, ik voelde me goed. Tijdens de klim was ik één van de snelleren in dit deel van het veld. Ik hoefde zelfs niet van de fiets af op de steile stukken waar bijna iedereen liep. Alleen de technische passage op het einde was net iets teveel. Toch kwam ik daar nog halverwege.” Op CP1 (25 km) en op de top (35 km) heeft Joris natuurlijk wel op Erwin gewacht, want we gingen deze Transalp samen uitrijden.

De afdaling was er weer een hele snelle. De eerste 10 km gingen over een losse schotterweg met flink wat haarspelden. De snelheid zat er goed in. Waar de wat mindere dalers in de remmen hingen, stonden wij vol op de pedalen. We hadden het weer druk met het zoeken van alternatieve lijnen om veilig om andere deelnemers heen te gaan. De laatste 7 km van de afdaling ging over asfalt, met een vloeiende bochtentechniek waren we snel beneden. Na een stuk vals plat, kregen we na Stenico nog een steile, zanderige afdaling met scherpe haarspelden. Ook dat was geen probleem.

Na Ponte Pia begonnen we aan het laatste klimmetje van de Transalp 2010. We kwamen weer samen met Jur Manneveld en Hans Leek te rijden, deze twee Noord-Hollanders hebben we bijna iedere dag wel gezien. Joris had de betere benen en ging kopwerk doen met Jur, Hans en Erwin in zijn wiel. We kregen nog een handvol teams meer achter ons aan. Dat voelde goed om op de grote plaat die flauwe klimmen op te beuken. Ook Erwin begon kon lekker mee omhoog. De laatste 8 km werden steeds steiler, eerst over schotter, daarna over een pad. De laatste km hebben we de fiets weer moeten duwen. Eenmaal boven kregen we het toetje van de Transalp 2010: Gardatrail s409. Een zeer technische afdaling, die we helaas door de drukte gedeeltelijk hebben moeten lopen. Maar de stukken dat we op de fiets konden blijven waren heftig!

Na de trail daalden we nog een stukje verder via een schotterpad tussen de boomgaarden. De laatste 5 km waren weer vals plat, we hoefden de fietsen alleen nog maar ‘thuis’ te brengen. Nog even aanzetten door straten van Riva en dan via een park aan de oevers van het Lago del Garda naar de finish bij het Palazzo Congressi. Het zat erop, we hadden het gehaald! De etappe finishten we als 170e in 4:22.50. In het klassement zijn we als 153e geëindigd.

‘s Avonds volgde de laatste pasta party, waar we het officiële ‘finisher shirt’ kregen uitgereikt.

Etappe: 170e heren (4:22.50)
Klassement: 153e heren / 272e algemeen (42:08.26)