Deze ochtend waren we redelijk goed hersteld van de monsteretappe van gisteren. De dagen beginnen te tellen, maar vandaag hoefden we slechts 72 km te fietsen. Na gisteren stonden we 154e in het herenklassement. De dag begon met de beklimming van de Passo del Tonale. Eerst over asfalt, daarna grotendeels over stenige paden. Erwin heeft zijn verstand weer uitgezet en is als een diesel omhoog gereden. Onderweg konden we genieten van een schitterend uitzicht over de vallei . Het pad slingerde zich steeds verder omhoog naar 2300 meter. Soms dacht je dat je boven was, maar dan draaide het pad en volgden er weer een paar haarspelden. De klim was weer taai en op sommige stukken was balanceren over de stenen. Na 18 km waren we boven, we hadden precies 2 uur en 13 minuten geklommen. Eenmaal boven bleven we bijna 5 km op dezelfde hoogte. Een heel smal pad slingerde langs een steile helling. Joris had het er helemaal niet op: er kwam toch wat hoogtevrees de kop opsteken. Rustig aan gedaan en toen het pad wat breder werd konden we weer wat harder door.

Het pad ging over in een wandelpad, wat zich door het bos slingerde. Met hier en daar drops van bijna een meter. Toch erg gaaf om hier met de mountainbike naar beneden te gaan. De omgeving was nog steeds prachtig en we waren dan ook snel op 35 km bij CP1. Bidons gevuld, magen gevuld en weer verder. Er volgde nog een bijna 4 km lange klim, met weer een paar erg steile stukken. De meeste stukken kwamen we fietsend boven. Daarna volgde een lange schotterafdaling met het nodige stuurwerk. Enorm veel stof maakte het er niet gemakkelijker op. Na nog een stuk asfalt gingen we de glooiende shotterweg op richting CP2 op 55 km.

Vanaf CP2 ging het over een glooiend pad verder. In de korte afdalingen konden we veel snelheid meepakken om de korte klimmen op het grote blad boven de komen. De laatste 20 km gingen voornamelijk over asfalt. Via slingerende radwegen, maar ook een stuk over de provinciale weg. Bij Erwin was het beste er wel af, dus Joris ging op kop om het tempo omhoog te gooien. Vlak voor Malé kregen we nog een korte asfaltklim voor de kiezen. In de klim kwamen 2 teams bij ons. Op de laatste 6 km ging Joris weer op kop, Erwin en de andere teams volgden in het wiel. Twee Engelsen probeerden nog over te nemen,  maar het tempo lag toch te hoog. Met zijn zessen reden we Malé binnen, op de slotklim pakte Joris de kop. Helaas moest Erwin lossen, waardoor we het Oostenrijkse team voor ons moesten laten. Erwin kon de twee Engelsen nog wel voorblijven. We zijn vandaag als 154e gefinisht in 5:17.26.

Morgen volgt de korte etappe naar Madonna di Campiglio. De route is maar 47 kilometer lang, maar toch heeft Uli Stanciu er ruim 2300 hoogtemeters in weten te stoppen. Het wordt dus veel klimmen en weinig afdalen. In de klim naar de Rifugia Orsa Bruno krijgen we al 1300 hoogtemeters voor de wielen. Daarna gaat het alleen nog maar bergaf naar Madonna di Campiglio.

Etappe: 154e heren (5:17.26)
Klassement: 152e heren / 270e algemeen (33:14.28)