Na een lekkere Ardennen Trophy, begon afgelopen week langzaam de zin te komen voor de Raid des Hautes Fagnes in Malmedy. De weersverwachtingen waren goed en de verwachting was dat het parcours er goed bij zou liggen. Prima omstandigheden voor 115 km mountainbiken.

Na een korte nachtrust zaten Erwin en ik om half 7 in de auto richting Malmedy. Ik had moeite mijn ontbijt weg te krijgen en voelde me niet allerbest. Toch het startnummer opgehaald en gereedgemaakt voor de strart. In de startklim kreeg ik het vertrouwen terug in een goede uitslag. Klimmen ging lekker: ik kon een goed tempo aanhouden, terwijl de hartslag netjes onder omslagpunt bleef.

Vanaf het begin fietste ik samen Bennie Welte op. Ik klom gemakkelijker, maar in de afdalingen moest ik hem steeds laten gaan. De zware regenbui die aan het einde van de zaterdag gevallen was, had het parcours behoorlijk modderig gemaakt. De te ver versleten Black Panther XTrac om de voorvelg zorgde ervoor dat ik op modderige stukken passagier was op mijn eigen fiets.

Op de technische stukken voor de eerste bevoorrading ging het een paar keer bijna mis. Ik schoof ongecontroleerd richting geulen, boomstronken en stenen. Ging er ook nog een keer bij liggen, waardoor het bergaf ging met mijn zelfvertrouwen. Ik reed al slecht en het werd er niet beter op.

Op de splitsing voor de 65 km vond ik het mooi geweest. Ik had vandaag geen zin om mijn nek te breken. Zeker niet met de Transalp in het vooruitzicht. Over de weg ben ik teruggefietst naar Malmedy en daar heb ik lekker in het zonnetje zitten wachten op de helden die de RDHF wel tot een goed einde brachten.

Binnenkort terug naar de Ardennen om mijn zelfvertrouwen een boost te geven.