Zondag 30 maart 2008 mochten we aantreden voor de eerste Bergrace van 2008. Ik had me ingeschreven voor de langste wedstrijd: 150 minuten. Na een half uurtje warm rijden, ben ik in het startvak gaan staan. Startnummer 237 was voor mij, dus er stonden heel wat jongens voor me. Werk aan de winkel. In de eerste klim flink aangezet en alvast wat plaatsen goedgemaakt. De rest van de eerste ronde op een wat hoger tempo doorgereden, daarbij wel de hartslagmeter in de gaten gehouden om mezelf niet op te blazen.
Het parcours bij Rozendaal lag er tot het begon te regenen goed bij. Lekker snelle stukken waar je met de Racing Ralphs goed uit de voeten kunt. Flink wat klimmetjes (150 hoogtemeters in 9 km), veradelijke afdalingen, maar helaas iets teveel boomstammen. Over 15 cm is nog wel heen te springen, maar bij alles wat hoger is moet ik toch van de fiets. Laat rennen met de fiets nu net niet mijn favoriete hobby zijn. Ook de wortelklim was vanaf het begin een wandeltocht.
Ronde 2, 3 en 4 gingen heel constant (respectievelijk 26m26; 26m26 en 26m46) . Ik kwam echt goed in een ritme. Liet me niet opjutten door anderen, kon in de klimmen goed volgen en meestal lukte het om op de stuk daarna veel terrein winnen. Dat kwam ook omdat de hartslag aardig controle was, het herstel na een klim was dan ook heel kort.
Het leuke van een korte ronde is dat je het parcours steeds beter leert kennen. Het rijden ging dan ook steeds vloeiender, later remmen, harder door de bochten. Halverwege ronde 4 begon het te regenen. Het parcours werd daardoor op plaatsen erg glad, soms voelde ik me passagier op mijn eigen fiets. De half-versleten achterband, die het perfect deed op de droge ondergrond, gaf weinig vertrouwen meer. Langzaam veranderde het parcours in een modderpoel. Gelukkig voelde ik me nog heel goed en kon lekker het tempo erin houden. Als de benen pijn begonnen te doen, kon ik mijn zinnen verzetten door me te concentreren op een hoge trapfrequentie. En dat werkte! In de laatste 2 rondes heb ik nog behoorlijk wat mensen ingehaald die er doorheen begonnen te zitten. Door de verslechterende omstandigheden liepen mijn rondetijden op naar 28m37 en 30m37.
Na 2 uur en 45 minuten kwam ik over de finish: 6 ronden volbracht. Een 99ste plek van 204 starters was mijn deel Onderweg ben ik 1x gedubbeld door de koplopers, uiteindelijk hadden zij 8 ronden ronden gereden. Niks om me voor te schamen, want de top 20 bestond bijna zonder uitzondering elite- en belofte renners. De complete uitslag is hier te vinden.
Met dank aan Ilse voor de laatste 2 foto’s
De conclusie is dat de vele uren trainen langzaam hun vruchten af beginnen te werpen. De eerste ronde met de hartslag constant rond en boven het omslagpunt gezeten, zonder te verzuren. Daarna het tempo iets laten zakken en de rest van de wedstrijd met de hartslag 5 tot 15 slagen onder omslagpunt gereden. De vochtbalans werd op peil gehouden met behulp van Erwin. Hij gaf iedere 2 ronden een nieuwe bidon aan. Zo kwam ik gemakkelijk aan de benodigde liter sportdrank per uur. Om de energievoorraad bij te vullen heb ik ieder half uur een gelletje weggespoeld. M’n maag verdroeg dit goed en de koolhydraten werden goed aangevuld. Ik heb dan ook geen moment een slap gevoel gehad. Heb er vertrouwen in dat ik dit tempo nog een paar uur langer vol kan houden en kijk dan ook echt uit naar de 1ste RWP-marathon in Sorpetal, die gaat over 100 km.
De eerste wedstrijd is me heel goed bevallen, dit smaakt echt naar meer. Als je onderweg bent heb je een gevecht met jezelf, krachten doseren, jezelf niet gek laten maken, ondertussen niet vergeten te genieten. De echte voldoening komt pas als je over de finish komt, voor dat moment doe je het. Ruim 2,5 uur hard werken om daarna een beetje trots te kunnen zijn op jezelf.
De eerstvolgende wedstrijd is op zaterdag 12 april in Oldenzaal. Dit is een funklassewedstrijd over 60 minuten, heel wat korter dus. Weer een nieuwe ervaring, ben benieuwd hoe ik me daar staande houd.
Op 30 maart rijd ik mijn eerste wedstrijd: de Bergrace in Rozendaal (Gelderland). Dit is een wedstrijd over 150 minuten. Toch wel spannend, ik ga niet met grote verwachtingen van start. Maar ik ben wel benieuwd waar ik sta ten opzichte van andere deelnemers. Een wedstrijd is toch wel iets anders dan een toertocht. Ook de start is nieuw voor me: zo hard mogelijk van start en een plaatsje vinden in het veld en dan proberen te herstellen voor de rest van de wedstrijd.
